جمعه یکم مهر ۱۳۹۰ ساعت 8:21 توسط علی صارمی | 


بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

---

غزل: خواهش گل

مرا با خواهشِ یک گل صدا کن
ز شب‌ های غریبم آشنا کن

شنبه پنجم مهر ۱۴۰۴ ساعت 14:58 توسط علی صارمی | 

✒ متن کامل غزل در طواف دل

به طواف کعبه رفتم که نشانی از تو گیرم
به حریم شب زدم سر که روانی از تو گیرم

به صفای سعی و مروه به زلال زمزم پاک
به سجود و در نیازم که امانی از تو گیرم

به طواف رکن و اسود ز غبار غیر رستم
همه جان به کف نهادم که جهانی از تو گیرم

به مقام قرب و نجوا دل خسته بردم امشب
که به سوز آه پنهان گمانی از تو گیرم

به سرای خلوت دل به سکوت شب نشستم
که نوای بس غریب و نهانی از تو گیرم

به درون دل خزیدم چو به گرد کعبه رفتم
که ز آینه شکسته بیانی از تو گیرم

نه به هیران دل سپردم نه به غیر تو نگاهم
همه سوز و التماسم که زبانی از تو گیرم

---

مشخصات کامل غزل

- عنوان: ندر طواف دل
- قالب: غزل کلاسیک
- سراینده: علی صارمی
- تخلّص: هیران
- مجموعه: پیش از مه
- تعداد ابیات: ۷
- سبک: کلاسیک (غیرهیرانی)

سه شنبه بیست و پنجم شهریور ۱۴۰۴ ساعت 14:10 توسط علی صارمی | 

عنوان غزل: بی‌ وفایی
مجموعه: بوته‌ زار
سبک: هیرانی
شاعر / تخلص: علی صارمی (هیران)

---

بی وفایی

تا زنده ایم، کسی به ما وفا نمی‌ کند
بر زخم کهنهٔ دل، هیچ دوا نمی‌ کند

هر کس به وقتِ بودنِ ما روی برتافت
اکنون که نیستم، دگر جفا نمی‌ کند

دل را شکست و رفت، بدون لحظه نگاه
حتی غمِ نبودنم، گریه‌ زا نمی‌ کند

با ما نبود هیچ‌ کسی جز سکوتِ شب
این بغضِ بی‌ کرانه مرا رها نمی‌ کند

در کنج خفتگی، هیران و بی‌ صدا گذشت
این دردِ بی‌ صدای من، صدا نمی‌ کند

در خاطراتِ سرد، فقط نامِ من بماند
آن هم اگر کسی، مرورش را روا نمی‌ کند

---

دوشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۴۰۴ ساعت 14:12 توسط علی صارمی | 

غزل در کوی عقل

حیف است طلا که خرج مطلا کند کسی
حیف است خرد که طعمه‌ ی اعدا کند کسی

دندان اگر نباشد، خنده بی‌ صفاست
بی‌ چهره چرا تبسم بی‌ جا کند کسی؟

دکّانِ بی‌ متاع نباشد به کار خلق
بی‌ کالا چرا تجارت بی‌ غا کند کسی؟

دل را تهی ز دانش و بینش اگر کنند
با جهل چرا فخر و تجلا کند کسی؟

حرفی که بی‌ دلیل زند از سرِ غرور
جز فتنه در جهان چه افشا کند کسی؟

چشمی که کور باشد از نورِ معرفت
با تیرِ ظن چرا تقصا کند کسی؟

در کویِ عقل، جایِ غرور و فریب نیست
با جامِ وهم، چرا اغوا کند کسی؟

هیران به کوی عقل، دلش رمیده شد
با بی‌ خردی چرا تقلا کند کسی؟

---

📜 مشخصات غزل

نام غزل: در کوی عقل
نام مجموعه: سایه‌ هایی در مه
شاعر: علی صارمی
تخلص: هیران

دوشنبه سوم شهریور ۱۴۰۴ ساعت 10:31 توسط علی صارمی | 

متن غزل حسرت

دلا ای گل کنون فصل خزان است
دل از داغ غمت خونین نشان است

چراغ خاطره در باد شب زار
دل از یاد نگاهت ناتوان است

قلم در دست من شیدا و پرشور
شرر در سطر شعر من روان است

صنوبر در دل باغ است و لرزان
پرستو در هوا بی آشیان است

دلم در خلوت باغ است چون برگ
نسیم از شاخه ها سر در جهان است

بهار از چشم من رفته ست بی تو
دل از یاد تو در آینه دان است

دل از آینه ها بی تاب و تنها
جهان در چشم هیران بی کران است

مجموعهٔ غزل: سایه‌ هایی در مه
نام غزل : حسرت
شاعر: علی صارمی (تخلص: هیران )
قالب: غزل کلاسیک با سبک هیرانی

جمعه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۹ ساعت 15:27 توسط علی صارمی | 
سه شنبه نوزدهم آذر ۱۳۹۸ ساعت 6:47 توسط علی صارمی | 

برگ ها نامه های عاشقانه ی زمین اند
که باد سرگردان
در پیچ و خم کوچه باغ های خیس زمزمه می کند
درختان سال خورده
آرام به دیوارهای کاهگلی تکیه داده اند
نه از وداع سبزی ها دلگیرند
و نه از هجوم سرد باد هراسان

در سایه روشن عصر
عطر خاک باران خورده در هوا می پیچد
و باران بر سنگ فرش کوچه ها
مژده ی رویشی دوباره را به جویبارها می سپارد

پاییز فصل فرو افتادن نیست
فصل رهایی شاخه هاست
برای هم آغوشی با آسمان
فصل خفتن دانه ها در آغوش گرم خاک
تا در معراج بهار
دوباره از عشق جوانه بزنند

علی صارمی (هیران)

مشخصات
تا شقایق هست زندگی باید کرد مرا با خواهشِ یک گل صدا کن
ز شب‌ های غریبم آشنا کن
هیران